1- ايمان به تنهايى کافى نيست، بلکه تقوا لازم است. «آمَنُوا وَ اتَّقَوْا»
2- سرمايهگذارى روى فرهنگ ومعنويّت جامعه، بازده اقتصادى هم دارد. «آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَکاتٍ»
3- وعدههاى الهى را جدّى بگيريم. با ايمان و تقوا، نزول برکات حتمى است.
(حرف لام در «لَفَتَحْنا»)
4- بستن و گشايش، در اختيار خداست، «لَفَتَحْنا» امّا بازتابى از عملکرد ماست.
5- اديان آسمانى، خواستار بهبود وضع اقتصادى مردمند. «لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ»
6- آنچه از برکات دريافت مىکنيم، گوشهاى از برکات الهى است. «بَرَکاتٍ» (کلمهى «برکات» بدون الف و لام است، لذا شامل تمام برکتها نمىشود)
7- زمين و آسمان، سرچشمهى برکاتاند. «بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ»
8- ايمان و تقوا سبب نزول برکات مىشود، ولى هر نعمت و رفاهى معلول ايمان و تقوا نيست. آمَنُوا وَ اتَّقَوْا ... بَرَکاتٍ
9- عامل محروميّتها و مشکلات، عملکرد خود ماست. «بِما کانُوا يَکْسِبُونَ»
10- لجاجت و پافشارى بر گناه، سبب قهر و عذاب الهى است. «فَأَخَذْناهُمْ بِما کانُوا يَکْسِبُونَ»