تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‌ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لکِنْ کَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما کانُوا يَکْسِبُونَ (96) ترجمه‌ و اگر آنکه اهل بلدها ايمان مى‌آوردند و پرهيز ميکردند هر آينه مى- گشوديم بر آنها ابواب برکتها را از آسمان و زمين و لکن تکذيب کردند پس گرفتيم آنها را بآنچه بودند که کسب ميکردند. تفسير اگر اهل بلاد مذکوره در آيات سابقه ايمان آورده بودند به پيغمبرانى که بر آنها مبعوث شدند و پرهيز نموده بودند از معاصى خداوند ابواب رحمت و برکت را بر آنها از آسمان و زمين گشوده بود بنزول بارانهاى نافع و خوبى محصولات آنها و اجابت دعا و تسهيل امور و ساير خيرات ولى تکذيب نمودند انبياء مرسل را و پيرامون معاصى گشتند پس خودشان را مستحق عقوبت دنيوى و عذاب اخروى کردند.