برگزیده تفسیر نمونه
(آیه 100)- در این آیه بار دیگر برای بیدار ساختن اندیشههای خفته اقوام موجود و توجه دادن آنان به درسهای عبرتی که در زندگانی پیشینیان بوده است میگوید: «آیا کسانی که وارث روی زمین بعد از صاحبان آن میشوند، از مطالعه حال پیشینیان متنبه نشدند: که اگر ما بخواهیم میتوانیم آنها را نیز به خاطر گناهانشان هلاک کنیم» و به همان سرنوشت مجرمان گذشته گرفتار سازیم (أَ وَ لَمْ یَهْدِ لِلَّذِینَ یَرِثُونَ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ أَهْلِها أَنْ لَوْ نَشاءُ أَصَبْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ).
و نیز میتوانیم آنها را زنده بگذاریم، ولی به خاطر غوطهور شدن در گناه و فساد «بر دلهایشان مهر مینهیم (درک و شعور و حس تشخیص را از آنها میگیریم)
ج2، ص74
آنچنان که هیچ حقیقتی را نشنوند» و هیچ اندرزی را نپذیرند و در زندگی حیران و سرگردان شوند (وَ نَطْبَعُ عَلی قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا یَسْمَعُونَ).