اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ نَزَع‌َ يَدَه‌ُ فَإِذا هِي‌َ بَيضاءُ لِلنّاظِرِين‌َ (108)
پس بيرون نمود دست خود را پس ناگاه آن دست روشن شد که تمام نظّار مشاهده کردند.
وَ نَزَع‌َ يَدَه‌ُ نزع بمعني اخراج و اظهار است و اخراج و اظهار است و اخراج فرع ادخال است و اختلاف کردند که آيا ادخال در جيب يعني در بغل خود کرد يا در کم‌ّ که آستين باشد لکن بقرينه آيه شريفه اسلُک يَدَک‌َ فِي جَيبِک‌َ تَخرُج بَيضاءَ مِن غَيرِ سُوءٍ قصص آيه 32، دخول در جيب که گريبان باشد و خروج از جيب است و احتمال کم مدرکي ندارد.
فَإِذا هِي‌َ ضمير هي بيد برميگردد لکن مراد کف دست از سر انگشتان
جلد 7 - صفحه 412
تا بند دست که در باب تيمّم و در باب سجده لازم است نه تا مرفق و عضد زيرا آنها در کم مستور است نميشود بيرون آورد مگر اينکه آستين را بالا زنند.
بيضاء از ماده بياض و ابيض است بمعني سفيد لکن در اينکه مقام مراد نور و روشنايي است که گفتند نورانيتش اشدّ از نور شمس بوده که غالب بر نور شمس شد و از شدّت نور نميتوان در آن نگاه کرد چنانچه در چشم خورشيد هم نميتوان نظر نمود للناظرين مراد جلساء مجلس فرعون و اتباع او بودند که تمام چشمها خيره شد.