1- پيامبران الهى، در شرايط بحرانى مستقيماً از سوى غيب مدد مى‌شوند. «أَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنْ أَلْقِ عَصاکَ» آرى، خداوند بندگان مخلص خود را در مجامع بين‌المللى و در حضور دشمنان حقّ، امداد کرده و بر آنان غالب مى‌سازد.
2- باطل‌هايى که در چشم و دل مردم تأثير گذارده و آنها را لرزان مى‌کنند، «سَحَرُوا أَعْيُنَ النَّاسِ وَ اسْتَرْهَبُوهُمْ» توسّط پيامبر با قدرت الهى بر ملا شده و درهم شکسته مى‌شود. «تَلْقَفُ ما يَأْفِکُونَ»