1- حقّ، پيروز و باطل، نابود است. «فَوَقَعَ الْحَقُّ» باطلهاى ساخت دست بشر، در برابر حقّ تاب نمىآورند.
2- در شيوهى تبليغ، با بيان حقّ و آشکار کردن حقيقت، مىتوان باطل را از ميدان
جلد 3 - صفحه 140
بيرون کرد. «فَوَقَعَ الْحَقُّ وَ بَطَلَ ما کانُوا يَعْمَلُونَ»
3- يک جلوه از طرف حقّ، هزاران جلوه فريبندهى باطل را محو مىکند. «فَوَقَعَ الْحَقُّ وَ بَطَلَ ما کانُوا يَعْمَلُونَ» براى مبارزه با معجزهى موسى، مدّت زمان طولانى زحمت کشيدند و انواع جادوها را بکار بستند، ولى تمام آنها بىفايده بود.
4- ساحران پس از شکست، همراه فرعونيان صحنهى مبارزه را ذليلانه ترک کردند. «انْقَلَبُوا صاغِرِينَ»
5- مدّعيان پيروزى، «نَحْنُ الْغالِبِينَ» «1» مغلوبهاى تاريخ گشتند. فَغُلِبُوا ... صاغِرِينَ
6- عظمت معجزهى الهى آن گونه بود که ساحران گويا ناخواسته و بىاختيار به سجده افتادند. «أُلْقِيَ» به صورت مجهول آمده است.
7- شناخت حقّ، زمينهى خضوع و تسليم است. «أُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ» مىتوان در سايهى شناخت صحيح، در يک لحظه تغيير عقيده داد و خوشبخت شد.
8- سجده، بارزترين جلوه تسليم است و سابقهى بس طولانى دارد. «ساجدين»