نکته‌های تفسیر نور

اى رسول گرامى! به توقّعات نابجاى کفّار توجّه نکن. آنان هرکدام توقّع دارند اوراق متعدّدى از آيات برايشان نازل شود؛ «بَلْ يُرِيدُ کُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُؤْتى‌ صُحُفاً مُنَشَّرَةً» «1» در حالى که ما تو را همراه منطق حقّ براى مردم فرستاده‌ايم تا از طريق بشارت وانذار، آنان را نسبت به سعادت خودشان آشنا کنى. اگر گروهى بهانه جويى کرده و از پذيرش حقّ سرباز زدند و توقّع داشتند که بر آنان وحى نازل شود، تو مسئول دوزخِ آنان نيستى، تو فقط عهده‌دار بشارت و انذارى، و مسئول نتيجه و قبول يا ردّ مردم نيستى. بشارت و انذار، نشانه‌ى اختيار انسان است. در قرآن مکرر اين معنا آمده است که آنچه بر خداوند است، فرستادن پيامبرى معصوم با منطق حقّ همراه با بشارت و انذار است. حال مردم خودشان هستند که آزادانه يا راه حقّ را مى‌پذيرند و يا سرسختانه لجاجت مى‌کنند. «1». مدّثر، 52. جلد 1 - صفحه 192