باز هم تقاضاى نابجا از سوى گروهى ناآگاه از کفّار که در برابر دعوت رسول‌خدا صلى الله عليه و آله چنين مى‌گويند: چرا خداوند مستقيماً با خود ما سخن نمى‌گويد؟ چرا بر خود ما آيه نازل نمى‌شود؟!
قرآن براى جلوگيرى از اثرات نادرست احتمالى اينگونه سخن‌هاى ياوه وبى‌جا بر ساير مسلمانان و دلدارى به رسول خدا صلى الله عليه و آله، سؤال و خواست آنها را خيلى عادّى تلقّى مى‌کند که اين سؤالات حرف تازه‌اى نيست و کفارِ قبل از اينها نيز از انبياى پيشين چنين توقّعات نابجا را داشته‌اند.
سپس مى‌فرمايد: طرز تفکّر هر دو گروه به يکديگر شباهت دارد، ولى ما براى اينگونه درخواست‌ها اعتبار و ارزشى قائل نيستيم. چرا که آيات خودمان را به قدر کفايت براى طالبان حقيقت بيان کرده‌ايم.
توقّعات نابجا، يا به خاطر روحيّه استکبار و خودبرتربينى است و يا به خاطر جهل و نادانى.
آنکه جاهل است، نمى‌داند نزول فرشته وحى بر هر دلى ممکن نيست و حکيم، شربت زلال و گوارا را در هر ظرفى نمى‌ريزد.
در قرآن مى‌خوانيم: اگر پاکدل و درست کردار بوديد، فرقان و قوه تميز به شما مى‌داديم. «1»
«1». «إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَکُمْ فُرْقاناً» انفال، 29.
جلد 1 - صفحه 191