اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أُلقِي‌َ السَّحَرَةُ ساجِدِين‌َ (120)
افتادند سحره در حالي که سجده ميکردند اول کساني که ايمان آوردند بحضرت موسي سحره بودند چنانچه خداوند
جلد 7 - صفحه 421
از قول آنها نقل فرموده إِنّا نَطمَع‌ُ أَن يَغفِرَ لَنا رَبُّنا خَطايانا أَن کُنّا أَوَّل‌َ المُؤمِنِين‌َ شعراء آيه 51.
وَ أُلقِي‌َ يعني بخاک افتادند السحرة که اينکه خود يک دليل محکم است که سحره با اينکه قواعد سحر در دست آنها بود و علم آن را داشتند فهميدند که اينکه معجزه است و از باب سحر نيست چنانچه حکماء معجزات عيسي را فهميدند که از قواعد طبي خارج است و فصحاء و بلغاء معجزه قرآن را درک زودتر ميکنند و يکي از حکمت تنوع معجزات همين است نسبت بهر عصر و زماني و نسبت باستعداد هر عصري و غير اينها از حکم.
ساجدين اينکه سجده اقرار عمليست که ما دست از بت‌پرستي و فرعون پرستي و ساير چيزهايي که مشرکين پرستش ميکنند برداشتيم و خداپرست شديم که اولين دعوت موسي و جميع انبياء بوده که توحيد عبادتي باشد و افضل جميع عبادات سجده است چنانچه در قرآن در بسياري از آيات نهي از سجده بر غير خدا و امر بسجده بخدا فرمود حتي از شمس و قمر و غير اينها.