اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
رَبِّ مُوسي وَ هارُونَ (122)
پروردگار موسي و هارون، تخصيص بذکر با اينکه موسي و هارون جزو عالمين هستند و آيه قبل شامل آنها هم بود براي اينست که هر مخلوقي و مصنوعي دلالت بر وجود خالق و صانع خود دارد و بر علم و قدرت و ساير صفات ربوبي لکن باندازه خود مثلا کاسه و کوزه دلالت ميکنند به اينکه سازنده آنها علم و قدرت بر کاسه و کوزه سازي دارد ولي دلالت بر طيّاره و راديو سازي نميکند و چون انبياء و اوصياء اشرف از تمام مخلوقات حتي از ملائکه و عالم مجردات و کروبيين و مظهر جميع صفات کمال حق هستند بنحو اتمّ اکمل لذا تخصيص بذکر دادند که خداوندي که همچه قدرتي بموسي عنايت فرموده ما ايمان باين خدا آورديم بدون پروا و تقيه از فرعون و از خودگذشتهگي بالصراحه گفتند و سجده کردند که عملا هم نشان دادند.