تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ فِرْعَوْنُ آمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَکُمْ إِنَّ هذا لَمَکْرٌ مَکَرْتُمُوهُ فِي الْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْها أَهْلَها فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ (123)
قالَ فِرْعَوْنُ آمَنْتُمْ بِهِ: گفت فرعون با سحره بر وجه انکار، ايمان آورديد به موسى يا به خداى او، قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَکُمْ: پيش از آنکه اذن دهم شما را به آن، إِنَّ هذا لَمَکْرٌ مَکَرْتُمُوهُ فِي الْمَدِينَةِ: بدرستى که اين عمل هر آينه
جلد 4 صفحه 170
تدبيرى است خفى که شما ساخته‌ايد آن را در شهر مصر قبل از آمدن به محل موعود، يعنى شما با موسى مصانعت کرده‌ايد و اين حيله را نموديد. يا فرعون به اين قول قصد تلبيس نمود بر مردم و ايهام ايشان بر اينکه ايمان سحره از روى علم نيست، بلکه با موسى مواطئه نموده‌اند، لِتُخْرِجُوا مِنْها أَهْلَها: تا بيرون کنيد از اين شهر اهل آن را که قبطيانند و اين ملک و مملکت خاصه شما و بنى اسرائيل شود.
در تفسير نيشابورى- قوله: قبل ان اذن لکم، دال است بر مناقضه فرعون در ادعاى الوهيت، زيرا اگر خدا بود به زعم خود، هر آينه جايز نبود اينکه اجازه دهد در ايمان به غير، و اين از جمله خذلانى است که ظاهر شد بر مبطلين.
و فرعون چون ديد اعلم سحره در محضر جمعى عظيم اقرار نمودند به نبوت موسى، ترسيد حجتى بر او شود نزد قوم، لذا القاء شبهه‌اى نمود که اين قسمت مکرى است که نموديد.
از ابن عباس و ابن مسعود نقل شده که موسى عليه السّلام قبل از واقعه، ملاقات با امير سحره، فرمود: اگر من غلبه کردم، هر آينه ايمان‌آورى و شهادت مى‌دهى به حقانيت آنچه آورده‌ام. امير گفت: هر آينه فردا سحرى آورم که غالب نشوى، اگر غلبه نمودى ايمان آورم. فرعون اين مکالمه را نظاره مى‌کرد، لذا توهّم تواطؤ نمود و گفت: اين حيله‌اى است که نموديد. فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ:
پس زود باشد که بدانيد نتيجه اين مقدمات را که ترتيب داده‌ايد.
بعد تفصيل مجمل را نمود: