تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) سوره الأعراف «7»: آيات 123 تا 126 قالَ فِرْعَوْنُ آمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَکُمْ إِنَّ هذا لَمَکْرٌ مَکَرْتُمُوهُ فِي الْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْها أَهْلَها فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ (123) لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ مِنْ خِلافٍ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّکُمْ أَجْمَعِينَ (124) قالُوا إِنَّا إِلى‌ رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ (125) وَ ما تَنْقِمُ مِنَّا إِلاَّ أَنْ آمَنَّا بِآياتِ رَبِّنا لَمَّا جاءَتْنا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَ تَوَفَّنا مُسْلِمِينَ (126) جلد 2 صفحه 462 ترجمه گفت فرعون ايمان آورديد باو پيش از آنکه اذن دهم شما را همانا اين مکرى است که نموديد آنرا در شهر تا بيرون کنيد از آن اهلش را پس زود باشد که بدانيد هر آينه خواهم بريد دستهاتان و پاهاتان را بر خلاف يکديگر پس هر آينه بردار خواهم زد شما را تمامى‌ گفتند همانا ما بپروردگارمان بازگشت کنندگانيم‌ و عيب نميگيرى تو از ما مگر آنکه ايمان آورديم به آيتهاى پروردگارمان چون آمدند ما را پروردگار ما زياد عطا فرما بما صبر را و بميران ما را مسلمانان. تفسير فرعون بر سبيل انکار اخبار از ايمان سحره نمود که چرا بى‌اذن من بموسى ايمان آورديد و بعضى ء آمنتم با همزه استفهام که براى انکار است قرائت نموده‌اند و براى آنکه مبادا مردم هم تبعيّت از آنها نموده ايمان بياورند مدعى شد که شما با موسى تبانى نموديد در مصر پيش از آنکه در ميدان مبارزه حاضر شويد و غرض شما از اين مکر و حيله آن بود که قبطيان را از شهر خودشان بيرون کنيد و شما و بنى اسرائيل مملکت ما را تصرف نمائيد و بعد از اين معلوم ميشود که چگونه شما را مجازات مينمايم باين نحو که يا دست راست و پاى چپ شما را ميبرم يا پاى راست و دست چپ را و بعد شما را بدار ميزنم براى افتضاح شما و عبرت سايرين سحره گفتند باکى نيست ما بازگشت ميکنيم برحمت خدا که همه بسوى او بازگشت خواهند نمود و حکم ميکند ميان آنها بحق چه کشته شوند و چه بميرند و تو از ما بد نمى‌دانى و عيبى نمى‌توانى بگيرى مگر آنکه ما علائم قدرت الهى را مشاهده نموديم و ايمان آورديم و اين عيب نيست بلکه فوق هر حسنى است بعد روى بدرگاه الهى نموده از خداوند مسئلت نمودند که مانند آب بريزد بر آنها صبر را که شامل شود تمام وجود ايشانرا و ثابت بدارد آنها را تا وقت مرگ بدين اسلام که در آنزمان متابعت حضرت موسى بود.