شبيه اين آيات را در سوره‌ى طه نيز مى‌خوانيم، البتّه در قرآن اشاره‌اى به عملى شدن اين تهديدها نيست، امّا به نقل روايات وتاريخ، فرعون، مؤمنان به موسى عليه السلام را قطعه قطعه کرد و به شاخه‌هاى درخت خرما آويخت. چنانکه طبرى مى‌گويد: «کانوا أوّل النّهار کفّاراً سحرة و آخر النّهار شهداء بَررَة» اوّل روز، کافرانى ساحر و آخر روز، شهيدانى نيکوکار بودند.
فرعون و فرعونيان با آن همه‌ى تدارکات و سر و صدا، سرانجام تحقير شدند، «انْقَلَبُوا صاغِرِينَ»، امّا ساحران بر اثر ايمان، به رشد و سعادت رسيده و مرگ در راه عقيده‌ى حقّ را بر زندگى تحت سلطه‌ى فرعون ترجيح دادند. «إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ»