اين آيه، پاسخى به جوسازىها وتهمتهايى است که از سوى فرعون نسبت به مؤمنان و همراهان حضرت موسى انجام مىگرفت و در آيات گذشته به آنها اشاره شد، از قبيل اينکه شما توطئهگر هستيد وقصد تصاحب وطن و کاشانه مردم و اخراج آنان را داريد. آنان گفتند:
شما نيز مىدانيد که عيب ما تنها ايمان ماست، نه آنچه شما مىگوييد.
«1». طه، 72.
جلد 3 - صفحه 145
امام صادق عليه السلام فرمود: کسىکه خود را برتر از ديگران بداند مستکبر است. به حضرت گفتند: گاهى انسان به دليل آنکه ديگران مشغول گناهند و او گناه نمىکند خود را برتر مىداند! حضرت فرمودند: شايد او توبه کرده و بخشيده شده است، ولى تو خبر ندارى و هنوز او را چنان مىبينى. مگر داستان ساحران را نشنيدهاى که با انگيزهى شکست موسى آمدند، ولى توبه کرده و هدايت شدند و پايان خوبى داشتند. «1»