اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما تَنقِمُ مِنّا إِلاّ أَن آمَنّا بِآياتِ رَبِّنا لَمّا جاءَتنا رَبَّنا أَفرِغ عَلَينا صَبراً وَ تَوَفَّنا مُسلِمِينَ (126)
و نيست انتقام تو از ما مگر اينکه ايمان آورديم ما بآيات پروردگارمان چون که آمد ما را آن آيات، پروردگارا بريز بر ما و عنايت و توفيق عطا فرما صبر بر ظلم فرعون را و ما را مسلمان بميران.
وَ ما تَنقِمُ مِنّا يعني هيچگونه ايرادي بر ما نداري ما که اولا اطاعت تو را کرديم و همچه سحر عظيمي را بدستور تو نموديم و عيب و نقصان و مخالفتي از ما سر نزده و کاري که خلاف ميل تو باشد انجام نداديم و با حضرت موسي سابقه نداشتيم و قراردادي نکرده بوديم و مکر و حيله در کار ما نبود إِلّا أَن آمَنّا
جلد 7 - صفحه 426
فقط ايراد تو اينست که چرا ايمان آورديد پيش از اذن من و جهت آن اينست که ما ايمان آورديم بِآياتِ رَبِّنا چون ديديم که اينکه عمل موسي از قواعد سحر خارج است و از قدرت بشر دور است که يک عصاي چوبي بدون تصرفي در او اژدهايي شود که تمام دستگاه سحر ما را ببلعد بدون اينکه عصا بزرگ شود و اثري از آثار سحر ما باقي نگذارد و عين حقيقت است و جز خداوند قادر متعال بر اينکه امر محال عادي ديگري قدرت ندارد لَمّا جاءَتنا که ما بچشم خود ديديم و مشهود همه کساني که حاضر بودند شد و خود هم حاضر بودي و مشاهده نمودي.
رَبَّنا أَفرِغ عَلَينا صَبراً سپس سحره متوجه بخداوند شدند و در مقام سؤال و دعاء و توقع و خواهش برآمدند گفتند ربّنا خطاب است يعني يا ربّنا، افراغ ريختن چيزي است در محلي مثل ظرف يعني در قلب ما عنايت فرما قوّه صبر بر اذيتها و ظلمهايي که از طرف فرعون بما روا دارد، و از براي صبر سه درجه گفتند صبر بر بلاء و صبر بر اطاعت، و صبر بر ترک معصيت، و ممکن است مراد آنها هر سه قسم باشد صبر بر بلاء از قتل و قطع ايدي و ارجل و صلب و صبر بر ايمان که از دست ندهيم و صبر بر ترک کفر و سحر که رجوع بآن نکنيم بواسطه تهديد فرعون وَ تَوَفَّنا مُسلِمِينَ که تا آخر عمر با ايمان از دنيا رويم که معني موافات است چنانچه قبلا متذکر شديم که نجات از عذاب و دخول در جنّت، و صحت عبادات منوط است به اينکه با ايمان از دنيا رود و لو در تمام عمر در کفر و عصيان بوده که اول تحفه در موقع احتضار که از جانب خداوند براي مؤمن ميآيد آمرزش از جميع گناهان است، و در معالم الزلفي قريب بچهل حديث نقل فرموده که موت کفاره جميع گناهان مؤمن است.
427