1- رهبر، در مواقع حسّاس، امّت را دلدارى مىدهد. قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ ... حضرت موسى نابودى فرعونيان و تسلّط مؤمنان بر آنان را به يارانش مژده داد.
2- از عوامل پيروزى و بيمه شدن در برابر تهديدها، استمداد، توکّل، مقاومت و تقواست. «اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ وَ اصْبِرُوا» (هم از او کمک بگيريم و هم خود صبر کنيم.)
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 3 - صفحه 148
3- نابودى حکومتهاى ستمگر و جانشينى مؤمنانِ صابر، با اراده و مشيّت خداوند حتمى است. «يُورِثُها مَنْ يَشاءُ»
4- شرط رسيدن به حاکميّت، صبر و مقاومت و استعانت از خداوند است.
«اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ وَ اصْبِرُوا إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُها مَنْ يَشاءُ»
5- استعانت از خداوند و صبورى، نمودى از تقوا و پرهيزکارى است. اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ وَ اصْبِرُوا ... وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ
6- اهل تقوا، هم در دنيا پايان نيک دارند، «يُورِثُها مَنْ يَشاءُ» و هم در آخرت، برندگان اصلىاند. «وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ»
7- اميد به آيندهى روشن، وعدهى اديان الهى از جمله اسلام است. «وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ»