تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ وَ نَقْصٍ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّکَّرُونَ (130) وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ‌: و هر آينه بتحقيق گرفتيم تابعين و خدم فرعون را براى تنبه، بِالسِّنِينَ‌: به قحط و تنگى و خشکسالى، وَ نَقْصٍ مِنَ الثَّمَراتِ‌: و نقصان بعضى ميوه‌جات. از ابن عباس نقل است که قحطى قريه‌ها و نقصان ميوه‌جات در شهرها بود. لَعَلَّهُمْ يَذَّکَّرُونَ‌: براى اينکه متذکر و متنبه شوند که اين حوادثات به جهت کفر و معاصى ايشان است پس متعظ شوند. يا قلوبشان نرم شود به آفات و عاهات، متوجه درگاه الهى شده، جزع و فزع نمايند، و راغب گردند به نعماء سبحانى، لکن ايشان تذکر و تنبهى نيافتند. تنبيه: آيه شريفه دليل است بر بطلان قوم جبريه به وجوهى: 1- حق تعالى بيان فرموده که اراده سبحانى از کفار اراده تذکر و تنبه و رجوع به درگاه او است. 2- ذات احديت به لسان رسل، عموم مکلفين را دعوت به ايمان نموده، اگر اراده کفر نمايد هر آينه مناقض خواهد بود. 3- آيه شريفه: يُرِيدُ اللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَکُمْ وَ يَهْدِيَکُمْ سُنَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِکُمْ‌ الخ، صريح است بر آنکه اراده الهى بر بندگان تبيين و هدايت و ارشاد و رجوع مى‌باشد.