1- گاهى انسان چنان سقوط مى‌کند که با پيامبران و راهنمايان الهى برخورد کرده و نشانه‌هاى روشن هدايت را نيز واژگون و تيره و تار مى‌بيند. «وَ قالُوا مَهْما تَأْتِنا بِهِ مِنْ آيَةٍ لِتَسْحَرَنا»
جلد 3 - صفحه 153
2- تهمت سحر نسبت به معجزات انبيا، از رايج‌ترين تهمت‌ها بوده است.
«لِتَسْحَرَنا» در جاى ديگر مى‌خوانيم: «کَذلِکَ ما أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا قالُوا ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ» «1»
3- انسان در انتخاب عقيده آزاد است و انبيا مردم را مجبور به ايمان نمى‌کردند، لذا برخى مردم در برابر معجزات آنان لجاجت کرده و ايمان نمى‌آوردند. «فَما نَحْنُ لَکَ بِمُؤْمِنِينَ»