«نکث»، در اصل به معناى باز کردن ريسمان تابيده شده است، سپس در مورد پيمانشکنى به کار رفته است.
«أَجَلٍ» در اين آيه، ممکن است مراد مدّتى باشد که حضرت موسى عليه السلام براى رفع بلا تعيين مىکرد که مثلًا فلان روز يا فلان ساعت بر طرف خواهد شد، تا بفهمند که اين کيفر الهى است نه تصادفى.
و يا مراد اين باشد که آن قوم لجوج، سرانجام گرفتار قهر حتمى خواهند شد، ولى تا رسيدن آن اجل حتمى و غرق شدن در دريا، موقّتاً عذاب برداشته مىشود.
مراد از عهد، يا استجابت دعاى موسى مىباشد و يا منظور مقام نبوّت و رسالت اوست. «1»