تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَلَمَّا کَشَفْنا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلى أَجَلٍ هُمْ بالِغُوهُ إِذا هُمْ يَنْکُثُونَ (135)
فَلَمَّا کَشَفْنا عَنْهُمُ الرِّجْزَ: پس چون رفع فرموديم به دعاى موسى عذاب را از ايشان، إِلى أَجَلٍ هُمْ بالِغُوهُ: تا به وقت عذاب مقدر غرق يا موت که ايشان رسندهاند به آن. حاصل آنکه چون رفع عذاب از آنها شد تا اجل موقت و مقدر،
جلد 4 صفحه 181
إِذا هُمْ يَنْکُثُونَ: در آن هنگام آنها عهد مىشکستند.