تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قالُوا يا مُوسَى ادْعُ لَنا رَبَّکَ بِما عَهِدَ عِنْدَکَ لَئِنْ کَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَکَ وَ لَنُرْسِلَنَّ مَعَکَ بَنِي إِسْرائِيلَ (134) وَ لَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ: و چون واقع شد برايشان عذاب از طوفان و غيره. يا طاعون که رسيد به آنها آنچه قبل از اين نرسيده بود، قالُوا يا مُوسَى‌: فرعون و قومش گفتند اى موسى، ادْعُ لَنا رَبَّکَ بِما عَهِدَ عِنْدَکَ‌: بخوان براى ما پروردگار خود را به آنچه معهود است نزد تو که مى‌خوانى خدا را به آن، پس بتحقيق خداى تعالى اجابت فرمايد تو را چنانچه مستجاب فرمود دعوات تو را در نزول آيات. و بنا بقول ابو مسلم، به حق آنچه عطا فرموده حق تعالى تو را از نبوت، لَئِنْ کَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ: اگر هر آينه اين عذاب و محنت را از ما بردارى و دفع کنى، لَنُؤْمِنَنَّ لَکَ‌: هر آينه البته البته به تو ايمان آريم و تو را تصديق کنيم، وَ لَنُرْسِلَنَّ مَعَکَ بَنِي إِسْرائِيلَ‌: و هر آينه البته البته بنى اسرائيل را با تو فرستيم و آنها را از استخدام و تکاليف شاقه رها سازيم و موسى عليه السّلام همين مقصد را داشت.