تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّ هؤُلاءِ مُتَبَّرٌ ما هُمْ فِيهِ وَ باطِلٌ ما کانُوا يَعْمَلُونَ (139) بعد از آن حکايت، قول موسى را در جواب آنان فرمايد. إِنَّ هؤُلاءِ مُتَبَّرٌ ما هُمْ فِيهِ‌: بتحقيق اين جماعت عبده اصنام مدمر و مهلک است آنچه ايشان در آن هستند از عبادت بتان، وَ باطِلٌ ما کانُوا يَعْمَلُونَ‌: و باطل است آنچه بجا مى‌آورند از اعمال، يعنى نفعى در آن نيابند و دفع ضررى از ايشان ننمايد، کأنّه عملى نيست، پس بطلان انتفاء معنا است به عدم آن، يا آن که صحيح نباشد اعتقاد به آن: اول- مثل بناء به سبب هدم. ثانى- مثل بطلان خداى ديگر، زيرا صحيح نيست در عدم نسبت به اول، و در وجود نسبت به ثانى. «1» نهج البلاغه، حکمت 317. جلد 4 صفحه 185