1- حضرت موسى، بندهى مخلص خدا بود. «اصْطَفَيْتُکَ» ( «اصطفاء» به معناى انتخاب گوهر خالص است)
2- نبوّت و رسالت مقامى انتصابى است، نه انتخابى. «إِنِّي اصْطَفَيْتُکَ»
3- بيانِ درخواست نابجاى مردم، مانع برگزيدگى ونبوّت موسى نيست.
«اصْطَفَيْتُکَ»
4- چهل شب عبادت در ميعادگاه، مقدّمهاى براى گرفتن تورات و بکار بستن آن شد. «جاءَ مُوسى لِمِيقاتِنا- فَخُذْ ما آتَيْتُکَ»
5- پس از براندازى طاغوت و تشکيل حکومت دينى، بايد قانون و احکام الهى
«1». تفسير صافى.
«2». تفسير نورالثقلين.
جلد 3 - صفحه 171
اجرا شود. «فَخُذْ ما آتَيْتُکَ»
6- مسئوليّتهاى دينى و ارشادى، نعمت الهى است که بايد سپاسگزارى شود.
«وَ کُنْ مِنَ الشَّاکِرِينَ» (شکرگزارى، علاوه بر زبان بايد با بکار بستن دستورات الهى باشد)