تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ اتَّخَذَ قَوْمُ مُوسى مِنْ بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَداً لَهُ خُوارٌ أَ لَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لا يُکَلِّمُهُمْ وَ لا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا اتَّخَذُوهُ وَ کانُوا ظالِمِينَ «148»
و قوم موسى پس از (رفتن) او (به کوه طور) از زيورهاى خود مجسّمه‌ى گوساله‌اى (ساختند و به پرستش) گرفتند که صداى گاو داشت، آيا نديدند که آن (گوساله) با آنان سخن نمى‌گويد و به راهى هدايتشان نمى‌کند؟ آن را (به پرستش) گرفتند در حالى که ستمکار بودند.