تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ وَ رَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قالُوا لَئِنْ لَمْ يَرْحَمْنا رَبُّنا وَ يَغْفِرْ لَنا لَنَکُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ «149»
و چون (ارزش گوساله‌پرستى) در نزدشان سقوط کرد (و پشيمان شدند) و ديدند که قطعاً گمراه شده‌اند، گفتند: البتّه اگر پروردگارمان به ما رحم‌نکند و ما را نبخشايد، ما از زيانکاران خواهيم بود.
«1». تفسير الميزان.
جلد 3 - صفحه 177