پیام‌های تفسیر نور

1- براى حضور در مراکز مهم و مسائل حسّاس، بايد گزينش انجام شود و افرادى انتخاب شوند، نه هر کس و در هر سطحى حاضر شود. «وَ اخْتارَ مُوسى‌» 2- مردن، از تحمّل حرف مردم آسانتر است. «لَوْ شِئْتَ أَهْلَکْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَ إِيَّايَ» (اى کاش! قبل از آمدن مردم به کوه طور، جان ما را مى‌گرفتى که تحمّل اين‌که بگويند: تو بهترين‌ها را برگزيدى و به قتلگاه بردى و آنان را نابود کردى و ... سخت‌تر است.) 3- پيامبران در اعمال و رفتار خود، به ظاهر عمل مى‌کنند نه به علم غيب. از اين رو گاهى برگزيدگان انبيا نيز نالايق در مى‌آيند. «بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا» 4- گاهى آتش قهر الهى چنان فراگير است که خشک و تر را با هم مى‌سوزاند. «أَ تُهْلِکُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ» (خوبان را به خاطر سکوت و بى‌تفاوتى) 5- بلاها و حوادث، گاهى آزمايش الهى است، إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُکَ‌ ... که در آن افراد شناخته شد و انسانها از هم جدا مى‌شود. تُضِلُ‌ ... تَهْدِي‌ 6- ستايش خداوند پيش از دعا، از آداب دعاست. «أَنْتَ وَلِيُّنا فَاغْفِرْ لَنا» 7- تا روح از آلودگى گناه پاک نشود، رحمت الهى نمى‌آيد. «فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا» 8- آمرزش و عفو الهى، (بر خلاف بخشش مردم که يا با تأخير است، يا همراه با منّت و تحقير،) بهترين بخشايش‌هاست. «خَيْرُ الْغافِرِينَ» «1». تفسير نورالثقلين. تفسير نور(10جلدى)، ج‌3، ص: 186