پیام‌های تفسیر نور

1- بهترين گام‌ها و کارها، با ثبات‌ترين آنهاست. «وَ اکْتُبْ لَنا» 2- انبيا در فکر تأمين سعادت دنيا و آخرت مردمند. «وَ اکْتُبْ لَنا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ» 3- از بهترين دعاها، جامع‌ترين آنهاست. «فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ» 4- بازگشت خالصانه به سوى خدا، دريافت الطاف الهى است. «هُدْنا» 5- رحمت الهى نامحدود است، اگر کسى به آن نرسيد، تقصير خود اوست. «رَحْمَتِي وَسِعَتْ کُلَّ شَيْ‌ءٍ» نقصى در فاعليّت رحمت الهى نيست، بلکه نقص در قابليّت ماست. 6- رحمت خداوند فراگير است، ولى عذاب الهى چنين نيست. رَحْمَتِي وَسِعَتْ‌ ... عَذابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشاءُ 7- اصل، رحمت الهى است و عذاب او عارضى. (براى رحمت، فعل ماضى‌ «وَسِعَتْ»، ولى براى عذاب فعل مضارع‌ «أُصِيبُ» آمده است) 8- دعاى انبيا نيز در چهارچوب حکمت و قانون الهى مستجاب مى‌شود. اکْتُبْ لَنا ... فَسَأَکْتُبُها لِلَّذِينَ‌ ... 9- با وجود تقوا و عمل به تکاليف، شمول رحمت الهى حتمى است، فَسَأَکْتُبُها لِلَّذِينَ‌ ... ولى با وجود گناه و معصيت، عذاب حتمى نيست، زيرا با توبه و استغفار، امکان مغفرت وجود دارد. «عَذابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشاءُ» 10- رحمت الهى بى‌نهايت است، امّا شرط بهره‌ورى از آن، تقوا، پرداخت زکات و ايمان است. يَتَّقُونَ‌ ... الزَّکاةَ ... يُؤْمِنُونَ‌ بنابراين، کسى که زکات نمى‌دهد و يا بى‌تقوا مى‌باشد، از رحمت الهى محروم و در معرض عذاب الهى است. 11- زکات، در شريعت يهود نيز بوده است. «يُؤْتُونَ الزَّکاةَ» 12- آنچه سبب دريافت الطاف الهى است، ايمان به تمام آيات است، نه بعض آنها. «بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌3، ص: 188