تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ اکْتُبْ لَنا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ إِنَّا هُدْنا إِلَيْکَ قالَ عَذابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشاءُ وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ کُلَّ شَيْءٍ فَسَأَکْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَ يُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ «156»
(خداوندا!) براى ما در اين دنيا و در آخرت، خير و نيکى مقرّر کن که ما به سوى تو رهنمون و بازگشت کردهايم. (خداوند) فرمود: عذابم را به هر کس که بخواهم (و مستحقّ باشد) مىرسانم، و (لى) رحمتم همه چيز را فرا گرفته است، پس بهزودى آن (رحمتم) را براى کسانى که تقوا دارند و زکات مىدهند و آنان که به آيات ما ايمان مىآورند، مقرّر مىدارم.