تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي کانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ «157» (رحمت الهى، شامل کسانى است که علاوه بر ايمان، زکات وتقوا،) از رسول و پيامبر درس نخوانده‌اى پيروى مى‌کنند که (نام و نشانه‌هاى او را) نزد خويش در تورات و انجيل نوشته مى‌يابند. (پيامبرى که) آنان را به نيکى فرمان مى‌دهد و از زشتى باز مى‌دارد و آنچه را پاکيزه و پسنديده است برايشان حلال مى‌کند و پليدى‌ها را بر ايشان حرام مى‌کند و از آنان بار گران (تکاليف سخت) و بندهايى را که بر آنان بوده برمى‌دارد (وآزادشان مى‌کند). پس آنان که به او ايمان آورده و او را گرامى داشته و يارى کنند و از (قرآن) نورى که همراه او نازل شده است پيروى کنند، آنان همان رستگارانند.