اين آيه، بيان دعاى ديگر حضرت موسى عليه السلام در پى خواستهى قبلى است.
«هُدْنا» اشاره دارد به توجّه آنان به سوى خدا وتوبه کردن از راه منحرفان و راه کسانى که تقاضاى نابجاى ديدار خدا را داشتند.
به نقل ابن عبّاس، هنگامى که آيهى «وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ کُلَّ شَيْءٍ» نازل شد، شيطان نيز در رحمت الهى طمع کرد و گفت: عبارت «کُلَّ شَيْءٍ»، شامل من هم مىشود. خداوند براى رفع اين توهّم فرمود: فَسَأَکْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ ...
آرى، رحمت الهى گسترده است و به همه کس مىرسد، امّا شمول رحمت براى غير مؤمنان، به تفضّل الهى است. «1»
در روايت آمده است که شخصى در نماز مىگفت: «اللهمّ ارحمنى و محمّداً و لاترحم معنا احداً»، خدايا! تنها من و محمّد صلى الله عليه و آله را مشمول رحمت خود قرار بده، نه هيچ کس ديگرى را.
پيامبر صلى الله عليه و آله پس از نماز در انتقاد به او فرمود: رحمت نامنتهاى الهى و موضع وسيع و نامحدود را محدود ساختى! «2»
«1». تفسير اثنىعشرى.
«2». تفاسير مجمعالبيان و نمونه.
جلد 3 - صفحه 187