1- داستان ورود بنىاسرائيل به بيتالمقدّس، همراه با عذرخواهى از خداوند در برابر لجاجتها و تغيير کلمات سفارش شده، داستانى عبرتآموز و قابل دقّت است. «وَ إِذْ»
2- براى آوارگان، مسکن مهمترين مسئله است. (ابتدا از مسکن سخن به ميان آمده است) «اسْکُنُوا هذِهِ الْقَرْيَةَ»
3- بيتالمقدّس، سرزمينى پر نعمت است. «وَ کُلُوا مِنْها حَيْثُ شِئْتُمْ»
4- خداوند، همهى نيازهاى مادّى ومعنوى، دنيوى و اخروى بشر را تأمين مىکند و براى برخوردارى از نعمتهايى همچون مسکن، غذا، عفو ولطف، دستور
«1». تفسير نمونه.
«2». تفسير کنزالدقائق.
جلد 3 - صفحه 199
مىدهد که دعا و استغفار کنند و سجده نمايند. اسْکُنُوا ... کُلُوا ... قُولُوا حِطَّةٌ
5- خداوند، با يک عذرخواهى و توبهى خالصانه، «قُولُوا حِطَّةٌ» گناهان بسيارى را مىبخشد. «نَغْفِرْ لَکُمْ خَطِيئاتِکُمْ» چنانکه در دعا مىخوانيم: «يا مَن يقبل اليَسير و يَعفو عن الکثير» اى خدايى که کم را مىپذيرى و گناه زياد را مىبخشايى!
6- براى دريافت لطف و آمرزش الهى، هم استغفار و دعا لازم است، هم عمل.
«قُولُوا حِطَّةٌ وَ ادْخُلُوا الْبابَ»
7- ورود به مکانهاى مقدّس، ادب و آداب ويژهاى دارد. «وَ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً»
8- بايد ميان نيکوکار و گنهکار، تفاوت باشد. وقتى خطاکاران بخشوده مىشوند، نيکوکاران هم از درجه و لطف بيشترى برخوردار مىگردند. «سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ»
9- در نظام مديريّت و تشويق ديگران، بايد همواره نيکوکاران را امتياز داد.
«سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ»