تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ قَوْلاً غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما کانُوا يَظْلِمُونَ (162) فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ‌: پس تغيير و تبديل دادند آنانکه ظلم کردند بر نفس خود از بنى اسرائيل، قَوْلًا: سخن مأمور به را، غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ‌: غير آن چه گفته بود مر ايشان را، يعنى بر وجه استهزاء بجاى حطه، حنطه گفتند. فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ‌: پس فرو فرستاديم بر مغيرين، رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما کانُوا يَظْلِمُونَ‌: عذاب صاعقه يا طاعون از آسمان به سبب آنکه ظلم نمودند و تغيير دادند مأمور به را. بعد از خلاصى وادى تيه، امر شد به بنى اسرائيل داخل بيت المقدس شويد به حالت خشوع و خضوع، چنانچه شأن مساجد است، و يا سجده کنيد خدا را به شکر گزارى و بهره بريد از ميوه جات و طعامهاى آن هر چه ميل داريد و در وقت داخل شدن بگوئيد: مسئلت و درخواست ما از تو (حطه) است و اين کلمه استغفار ايشان بود، يعنى بيفکن از ما گناهان ما را. پس تبديل نمودند و تغيير دادند از روى استهزاء آنانکه ظلم کردند بر خود و گفتند: (هطاسمقاثا) به زبان‌ جلد 4 صفحه 225 عبرى گندم سرخ بود، پس مورد غضب الهى واقع شدند و عذاب و عقوبت بر آنها نازل شد که در يک ساعت هفتاد هزار نفر به طاعون هلاک شدند.