تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي کانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ يَوْمَ لا يَسْبِتُونَ لا تَأْتِيهِمْ کَذلِکَ نَبْلُوهُمْ بِما کانُوا يَفْسُقُونَ «163»
و (اى پيامبر!) از آنان درباره‌ى (مردم) آن آبادى که کنار دريا بود سؤال کن! آنگاه که (به قانون،) در روز شنبه تجاوز مى‌کردند، هنگامى که روز تعطيل (شنبه)، ماهى‌ها (به روى آب در) کناره‌هاى دريا نزد آنان مى‌آمدند، و (لى) روزى که تعطيل نبودند، ماهيان آشکار نمى‌شدند. ما اين گونه آنان را به خاطر تجاوز و فسقشان آزمايش مى‌کرديم.