تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِذْ قالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِکُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً قالُوا مَعْذِرَةً إِلى رَبِّکُمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ «164»
و (به ياد آور) زمانى که گروهى از آنان (بنىاسرائيل، به گروه ديگر که نهى از منکر مىکردند) گفتند: چرا شما قومى را موعظه مىکنيد که خدا هلاک کنندهى ايشان است، يا عذاب کنندهى آنان بر عذابى سخت است؟ گفتند: براى آنکه عذرى باشد نزد پروردگارتان و شايد آنها نيز تقوا پيشه کنند.