اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ اتَّقُوا يَوماً لا تَجزِي نَفس‌ٌ عَن نَفس‌ٍ شَيئاً وَ لا يُقبَل‌ُ مِنها عَدل‌ٌ وَ لا تَنفَعُها شَفاعَةٌ وَ لا هُم يُنصَرُون‌َ (123)
نظير اينکه آيه شريفه نيز با اندک اختلافي در الفاظ آن گذشت مثل اينکه در آيه شريفه وَ لا يُقبَل‌ُ مِنها شَفاعَةٌ بود و در اينجا وَ لا تَنفَعُها شَفاعَةٌ و در آنجا وَ لا يُؤخَذُ مِنها عَدل‌ٌ بود و در اينجا وَ لا يُقبَل‌ُ مِنها عَدل‌ٌ ميباشد و مثل تأخير
جلد 2 - صفحه 178
عدل بر شفاعت در آيه سابقه و تقديم عدل بر شفاعت در اينکه آيه و گرنه مطلب يکي است و تفسير آن همان است که بيان شد.