تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَلَمَّا نَسُوا ما ذُکِّرُوا بِهِ أَنْجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَ أَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذابٍ بَئِيسٍ بِما کانُوا يَفْسُقُونَ «165»
پس چون تذکّرى را که به آنان داده شده بود فراموش کردند، کسانى را که نهى از منکر مىکردند نجات داديم و ستمگران را به سزاى نافرمانى که همواره انجام مىدادند، به عذابى سخت گرفتيم.