1- تلاوت، حفظ، چاپ و نشر کتاب آسمانى، کافى نيست، بلکه بايد به آن عمل کرد تا نجات‌بخش باشد. «يُمَسِّکُونَ» (چنانکه عمل به نسخه‌ى پزشک، تنها راه درمان است.)
2- در اديان و کتاب‌هاى آسمانى گذشته نيز نماز بوده است. «أَقامُوا الصَّلاةَ»
3- افراد بى‌نماز و جاهل به کتاب خدا، نمى‌توانند مصلح کامل باشند. يُمَسِّکُونَ بِالْکِتابِ ... أَقامُوا الصَّلاةَ ... الْمُصْلِحِينَ
4- دين علاوه بر آثار اخروى، در اصلاح زندگى دنيوى نيز نقش دارد. «الْمُصْلِحِينَ»
«1». جمعه، 5.
«2». تفسير اثنى‌عشرى؛ التهذيب، ج 2، ص 237.
«3». تفسير فرقان؛ کافى، ج 3، ص 270.
جلد 3 - صفحه 214
5- اقامه‌ى نماز، وسيله اصلاح جامعه است. «أَقامُوا الصَّلاةَ، الْمُصْلِحِينَ» (اقامه يعنى اهتمام کامل به برپايى نماز در تمام شئون زندگى، نه صرف خواندن نماز)
6- اصلاح واقعى، دو شرط دارد: تمسّک کردن به قانون الهى و رابطه‌ى استوار داشتن با خدا از طريق اقامه‌ى نماز. (تمام آيه)