تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) هُوَ الَّذِي خَلَقَکُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها لِيَسْکُنَ إِلَيْها فَلَمَّا تَغَشَّاها حَمَلَتْ حَمْلاً خَفِيفاً فَمَرَّتْ بِهِ فَلَمَّا أَثْقَلَتْ دَعَوَا اللَّهَ رَبَّهُما لَئِنْ آتَيْتَنا صالِحاً لَنَکُونَنَّ مِنَ الشَّاکِرِينَ (189) بعد از آن وحدانيت و قدرت خود را بيان فرمايد: هُوَ الَّذِي خَلَقَکُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ: او است آن ذاتى که بيافريد شما را از يک تن که آدم باشد، وَ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها: و آفريد از ضلعى از اضلاع آدم حوا را، لِيَسْکُنَ إِلَيْها: تا آرام و الفت پذيرد به او، فَلَمَّا تَغَشَّاها: پس آن هنگام که فرو پوشيد آدم حوا را و با او خلوت نمود، حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفاً: جلد 4 صفحه 265 حامله شد حوا حمل سبکى را و آن نطفه آدم بود که در رحم او آمد، فَمَرَّتْ بِهِ‌: پس مستمر بود به آن حمل در برخاستن و نشستن و رفتن و ايستادن، يعنى حمل به جهت خفت مانع او نشد از تصرف در امرى از امور مانند قبل از حمل و بر اين وجه چندى بر آمد. فَلَمَّا أَثْقَلَتْ‌: پس آن هنگام که سنگين شد حمل به جهت کبر ولد در بطن و به حرکت و جنبش درآمد و مشرف بر وضع حمل شد، دَعَوَا اللَّهَ رَبَّهُما: خواندند آدم و حوا پروردگار خود را بدين مضمون: بار خدايا، لَئِنْ آتَيْتَنا صالِحاً: اگر عطا فرمائى ما را فرزندى شايسته که به افعال عظيمه خيريه اقدام نمايد. يا مستوى الخلقه که بدن او به اصلاح و صحت باشد و از فساد و عيب عارى. يا فرزندى پرهيزکار، لَنَکُونَنَّ مِنَ الشَّاکِرِينَ‌: هر آينه باشيم ما البته البته شکر گزار بدين عطاى بزرگوار و نعمت عالى مقدار.