تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْکِتابَ وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ (196) إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْکِتابَ‌: بتحقيق يار و ناصر و متولى کار من، ذات الهى است، آن خدائى که نازل فرمود قرآن را که حامى بندگان حق است. وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ‌: و خداى تعالى دوست دار و کار ساز بندگان شايسته و حافظ ايشان است از ضرر دشمنان به نمودن حجج غالبه، دفع آنها به معونت ملائکه، و عادت اللّه جارى است که متولى بندگان صالح خود باشد، چه جاى پيغمبران خود؛ پس چگونه او را واگذارد و از دشمنان محافظت نفرمايد.