نکته‌های تفسیر نور

از مجموع آيات گذشته استفاده مى‌شود که معبود و ربّ، بايد: الف: خالق و مالک باشد. «أَ يُشْرِکُونَ ما لا يَخْلُقُ شَيْئاً وَ هُمْ يُخْلَقُونَ» ب: ناصر و ياور باشد. «لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَکُمْ» ج: به خواسته‌ها و دعاها ترتيب اثر دهد. سَواءٌ عَلَيْکُمْ أَ دَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ‌ ... د: توانگر و قدرتمند باشد. أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِها ... ه: شنوا و بينا باشد. «أَمْ لَهُمْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها، أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِها» و: قدرت خنثى کردن مکر دشمن را داشته باشد. «ادْعُوا شُرَکاءَکُمْ ثُمَّ کِيدُونِ» ز: کتاب و قانون عرضه کند. «نَزَّلَ الْکِتابَ» ح: خوبان و شايستگان را حمايت کند. «يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ»