نکته‌های تفسیر نور

کلمه‌ى «انصات»، به معناى ساکت شدن، براى گوش دادن است. اين آيه مى‌گويد: هنگام تلاوت قرآن، از روى ادب سکوت کرده و آيات آن را گوش دهيد. البتّه سکوتِ واجب، تنها در زمانى است که امام‌جماعت مشغول خواندن حمد و سوره نماز باشد که بايد مأمومين ساکت باشند و در بقيّه موارد مستحب و نشانه‌ى ادب است. اگر فرمان سکوت هم نبود، خرد و ادب اقتضا مى‌کرد که در برابر کلام خالق، سکوت کنيم. حضرت على عليه السلام مشغول نماز خواندن بود که فرد منافقى چندين بار بلندبلند قرآن خواند، در هر بار حضرت سکوت مى‌کردند و سپس نماز را ادامه مى‌دادند. «1» امام باقر عليه السلام فرمودند: قاريان قرآن سه گروه هستند: گروهى قرآن را وسيله‌ى کسب و کار و معاش خود دانسته، خود را بر مردم تحميل مى‌کنند، گروهى تنها قرآن را به زبان دارند و در «1». تفسير نمونه. جلد 3 - صفحه 257 عمل، احکامش را رعايت نمى‌کنند و گروهى که قرآن را تلاوت کرده و دواى درد خود مى‌دانند و همواره با آن مأنوسند، خداوند به واسطه‌ى اين افراد عذاب را دفع کرده و به خاطر آنان باران نازل مى‌کند و اينان افرادى نادر هستند. «اعزّ من الکبريت الاحمر». «1»