نکته‌های تفسیر نور

در آيه‌ى قبل، آداب تلاوت قرآن بيان شد و در اين آيه، آداب ذکر و دعا بيان شده است و بايد با تضرّع و خشوع و بيم و اميد همراه باشد. کلمه‌ى «آصال» جمع «اصيل»، به معناى نزديک غروب و شامگاهان و کلمه‌ى «غدو» جمع «غدوة»، به طلوع فجر تا طلوع خورشيد گفته مى‌شود. بعضى گفته‌اند: مراد از «ذکر» در اين آيه، نمازهاى واجب پنجگانه است و از ابن‌عباس نقل شده که بر اساس اين آيه، امام جماعت بايد در نماز صبح و شب قرائتش با صداى بلند باشد به مقدارى که مأمومين بشنوند، نه زيادتر از آن. «1». کافى، ج 2، ص 627. جلد 3 - صفحه 258