تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) قالَ يا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمائِهِمْ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمائِهِمْ قالَ أَ لَمْ أَقُلْ لَکُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ أَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما کُنْتُمْ تَکْتُمُونَ (33) ترجمه‌ فرمود اى آدم خبر ده ايشانرا از نامهاى آنان پس چون خبر داد ايشان را جلد 1 صفحه 57 از نامهاى آنان فرمود آيا نگفتم بشما همانا من ميدانم غيب آسمانها و زمين را و آنچه را آشکار ميکنيد و آنچه را که بوديد پنهان ميداشتيد.. تفسير يعنى اى آدم خبر ده بملائکه از اسماء مظاهر تامه اسماء الحسنى که ايشان انبياء عظام و اوصياء کرامشان هستند پس چون خبر داد آدم (ع) ملائکه را باسماء مقدسه ايشان و معرفت پيدا نمودند خداوند از آنها عهد و ميثاق گرفت بر ايمان بايشان و اعتراف بافضليت آنان و معلوم شد که عالم السر و الخفيات خداوند است که ميدانست آنچه را ملائکه اظهار نمودند از دعوى احقيت بخلافت در زمين که باطل بود و معلوم شد انبيا و اوصيا خصوصا پيغمبر خاتم و آل اطهار او احق و افضل بودند و آنچه را کتمان نمودند از اراده ابليس بر معصيت خداوند پس از صدور امر بسجده براى آدم چون او قبلا اين اظهار را بملائکه نموده بود و آنها کتمان کرده بودند يا ميدانست ايراد و اعتراض ظاهرى آنها را که بيان نمودند و مکنون قلبى آنانرا که دعوى احقيت و افضليت بود و تصريح بآن ننموده بودند.