پیام‌های تفسیر نور

1- بانيان کارهاى نيک را فراموش نکنيم. «إِذْ يَرْفَعُ» «اذ» يعنى گذشته را ياد کن. 2- در مسير اهداف الهى، کار بنّايى و کارگرى نيز عبادت است. لذا از خداوند قبولى آنرا مى‌خواهند. «يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ الْقَواعِدَ ... رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا» 3- کار مهم نيست، قبول شدن آن اهميّت دارد. حتّى اگر کعبه بسازيم، ولى مورد قبول خدا قرار نگيرد، ارزش ندارد. «رَبَّنا تَقَبَّلْ» 4- کارهاى خود را در برابر عظمت خداوند، قابل ذکر ندانيم. حضرت ابراهيم نامى از کار و بنايى خود نبرد و فقط گفت: «رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا» 5- در روايات آمده است: از شرايط استجابت و آداب دعا، ستايش خداوند است. ابراهيم عليه السلام دعاى خود را با ستايش پروردگار همراه ساخته است. «إِنَّکَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ»