1- با عبادت، خود را همرنگ و هماهنگ فرشتگان سازيم. وَ اذْکُرْ رَبَّکَ ... إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّکَ ...
2- مستکبر، به مقام قرب الهى نمى‌رسد، «الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّکَ لا يَسْتَکْبِرُونَ» و مقرّبان الهى، متواضع و فروتن بوده و تکبّر نمى‌ورزند.
3- ذکر خدا، نمونه‌ى روشن عبادت است. وَ اذْکُرْ رَبَّکَ ... لا يَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ
4- غفلت از خداوند، بر اثر خودبزرگ‌بينى و استکبار است. «لا تَکُنْ مِنَ الْغافِلِينَ إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّکَ لا يَسْتَکْبِرُونَ»
5- راه قرب به خداوند، فروتنى، عبادت و سجده‌ى خالصانه است. عِنْدَ رَبِّکَ لا يَسْتَکْبِرُونَ ... وَ لَهُ يَسْجُدُونَ
6- سجده، اختصاص به خداوند دارد و مقرّبان اين را باور دارند. «لَهُ يَسْجُدُونَ» (مقدّم شدن «لَهُ» بر «يَسْجُدُونَ»، نشانه‌ى اختصاص است)
7- به عبادت خود مغرور نشويم، چون خداوند فرشتگانى دارد که پيوسته در حال عبادت‌اند. إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّکَ .... يُسَبِّحُونَهُ وَ لَهُ يَسْجُدُونَ
8- بايد روحيّه‌ى استکبار را کنار گذاشت، سپس خدا را تسبيح گفت و به سجده افتاد. «لا يَسْتَکْبِرُونَ، يُسَبِّحُونَهُ، يَسْجُدُونَ»
«الحمدلِلّه رَبّ العالمين»
جلد 3 - صفحه 263
سوره‌ى انفال
اين سوره هفتاد وپنج آيه دارد و در مدينه نازل شده است.
اين سوره به دليل کلمه‌ى «انفال» که در آغاز آن آمده، همچنين به دليل بيان کردن احکام انفال و ثروت‌هاى عمومى، به «انفال» نامگذارى شده است.
نام ديگر اين سوره، «بدر» است، زيرا بيشتر آياتش پيرامون جنگ بدر است اوّلين نبرد مسلمانان با مشرکان مى‌باشد و مسلمانان از امدادهاى الهى و نصرت خدا برخوردار شدند.
همچنين در اين سوره، ويژگى‌هاى سپاه حقّ و باطل نيز بيان شده است و درسهايى از تاريخ پيامبر اسلام و چگونگى رفتار آن حضرت با مسلمانان و مسائلى همچون انفال، بيت‌المال، احکام جهاد، غنائم، اسيران و خمس و چگونگى تقسيم آن، ماجراى هجرت و ليلةالمبيت، صفات مؤمنان واقعى، جلوگيرى از اختلاف و تفرقه و ... بيان شده است.
جلد 3 - صفحه 264
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده‌ى مهربان