تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
کَما أَخْرَجَکَ رَبُّکَ مِنْ بَيْتِکَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لَکارِهُونَ «5» يُجادِلُونَکَ فِي الْحَقِّ بَعْدَ ما تَبَيَّنَ کَأَنَّما يُساقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ «6»
ترجمه
چنانچه بيرون آورد تو را پروردگار تو از خانهات بحق و همانا پاره از مردم هر آينه کراهت دارندگانند
مجادله مينمايند با تو در حق بعد از آنکه ظاهر شده بود گويا سوق داده ميشوند بسوى مرگ و آنان نگاه ميکنند.
تفسير
اختصاص داد خداوند انفال را بمحمد و آل او صلوات اللّه عليهم اجمعين بحق و بر وفق حکمت و مصلحت چنانچه بيرون آورد آنحضرت را از خانه خود در مدينه براى جنگ بدر بحکم جهاد که بحق و بموقع و محلّ بود و پاره از اهل ايمان کراهت داشتند از خروج براى جهاد چنانچه کراهت داشتند از اختصاص انفال بآنحضرت و مجادله مينمودند با او که چرا اختيار نمودى جهاد با کفار را بر قتل و غارت کاروان قريش که از شام حرکت کرده بود با مال التجاره بسيارى بجانب مکه و شرحش بيايد انشاء اللّه تعالى چنانچه مجادله مىنمودند با آنحضرت که چرا انفال را اختصاص بخود دادى که در آيه اول اين سوره گذشت بعد از آنکه بيان شده بود براى آنها مصلحت جهاد و اختصاص انفال و در موقع خروج براى جنگ بدر بقدرى اينعمل بر آنها شاق و ناگوار بود که گويا پيغمبر (ص) اعزام نموده است آنها را بجانب مرگ و امارات آنرا بچشم خود مىبينند چنانچه در موقع اخذ انفال اينحال بآنها دست ميداد اينحال جمعى از اصحاب بدر بود که از طراز اوّل مسلمانان صدر اسلام بودند واى بحال آنها که بعد از قوّت اسلام از ترس جان و مال يا طمع در جاه و جلال مسلمان شده بودند پس هيچ جاى تعجّب نيست که در غدير خم حاضر باشند و بعد از پيغمبر (ص) فراموش کنند بلکه جاى تعجب است از کسانيکه فراموش نکردند و بحبل المتين ولايت متمسک شدند و آنهمه محنتها کشيدند و آزارها ديدند و دست از ولاى مولى بر نداشتند و اينها اهل ايمان حقيقى بودند که در آيات سابقه اوصاف آنها ذکر شد و آنها اهل ايمان مجازى که حال ايشان در اين دو آيه بيان گرديد.
جلد 2 صفحه 513