در قرآن بارها نزول فرشتگان امدادگر براى يارى مؤمنان مطرح شده است. حتّى هنگام جان دادن هم خداوند فرشتگان را مى‌فرستد تا با القاى حقّ، مؤمن را از وسوسه‌هاى شيطان حفظ کند. «1»
«1» فصلت 30.
جلد 3 - صفحه 278
در جنگ بدر نيز فرشتگان، براى روحيّه دادن به مؤمنان آمدند و جنگ و برخوردى با دشمن نداشتند، زيرا در تاريخ روشن است که چه کسى به دست چه کسى کشته شد و بيشترين کشته‌هاى کافران در آن جنگ، به شمشير حضرت على عليه السلام بود.
در هستى دو نوع القا وجود دارد:
يکى از سوى فرشتگان خدا که آرامش را القا مى‌کنند. «إِذْ يُوحِي رَبُّکَ إِلَى الْمَلائِکَةِ أَنِّي مَعَکُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ کَفَرُوا الرُّعْبَ» «1» خداوند به فرشتگان وحى کرد که من با شمايم، پس شما مؤمنان را پايدار و ثابت قدم سازيد، من در دل کفّار وحشت خواهم افکند.
يکى هم القاى ترس و وحشت که از سوى شيطان انجام مى‌شود. «إِنَّما ذلِکُمُ الشَّيْطانُ يُخَوِّفُ أَوْلِياءَهُ» «2» سخنان شيطان در هوادارانش تأثير گذارده و آنان را مى‌ترساند.