نکته‌های تفسیر نور

«بَنانٍ» جمع‌ «بَنانَهُ»، سر انگشت دست و پا، يا انگشتان دست و پا مى‌باشد. ضربه زدن به سر و گردن کفّار يا زدن سر انگشتان دست و پاى آنان، توان رزم و اسلحه به دست گرفتن را از آنان مى‌گيرد و احتمال دارد بيانگر اين باشد که اگر دشمن پياده است، سر او را هدف بگيرد و اگر سواره است، دست و پاى او را هدف قرار دهيد. «1» شايد مراد از «فَوْقَ الْأَعْناقِ»، افراد سرشناس و رهبران کفر باشد، مانند: «فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْکُفْرِ» «2» که ضربه را بر سران و رهبران دشمن بايد وارد کرد. «3» از امدادهاى الهى در جنگ بدر ايجاد رعب و وحشت در دل لشکريان کفر بود، چنانکه گزارشگران مخفى سپاه اسلام، از اردوگاه دشمن خبر آوردند که دشمن با آن همه امکانات و ساز وبرگ، بسيار ترسيده و بيمناک مى‌باشد، امّا در مقابل سپاه کوچک اسلام، با وجود کمى نفرات و امکانات، روحيّه‌اى بسيار عالى داشتند. لذا پيامبر ابتدا به آنان پيشنهاد صلح داد و نماينده‌اى را به ميان آنان فرستاد، هرچند عدّه‌اى با اين پيشنهاد موافق بودند، ولى ابوجهل آن را نپذيرفت و آتش جنگ شعله‌ور شد.