اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِذ يُوحِي رَبُّک‌َ إِلَي المَلائِکَةِ أَنِّي مَعَکُم فَثَبِّتُوا الَّذِين‌َ آمَنُوا سَأُلقِي فِي قُلُوب‌ِ الَّذِين‌َ کَفَرُوا الرُّعب‌َ فَاضرِبُوا فَوق‌َ الأَعناق‌ِ وَ اضرِبُوا مِنهُم کُل‌َّ بَنان‌ٍ «12»
زماني که وحي شد از جانب خداوند بملائکه که من با شما هستم و شما را ياري ميکنم پس محکم کنيد قلوب مؤمنين را در امر جهاد زود باشد که در قلوب کفار القاء رعب کنم پس بزنيد فوق گردنها را که سرها از بدنها جدا شود و بزنيد از آن کفار تمام انگشتان که نتوانند حربه دست بگيرند گفته‌ئيم ملائکه و معصومين مثل امير المؤمنين [ع] و ابي عبد اللّه [ع] کساني که در نسل آنها مؤمني پيدا نميشود او را بقتل ميرسانند و اما اگر در نسل او و لو هفتاد پشت يک نفر مؤمن بوجود بيايد او را نميکشند فقط ملائکه انگشتان آنها را ميزدند که فلج شوند إِذ يُوحِي رَبُّک‌َ إِلَي المَلائِکَةِ أَنِّي مَعَکُم مکرر گفته شده که ممکن در هر حالي که هست احتياج بواجب بالذات دارد تا مشيّت حق تعلق نگيرد هيچ فعلي از او صادر نشود حدوثا و بقاء محتاج است سيّما بنا بر قول بحرکت جوهري
جلد 8 - صفحه 86
که آن بآن افاضه وجود ميشود.
فَثَبِّتُوا الَّذِين‌َ آمَنُوا قلب مؤمنين را محکم کنيد با جرئت هر چه تمام‌تر مقابلي با کفار کنند سَأُلقِي فِي قُلُوب‌ِ الَّذِين‌َ کَفَرُوا الرُّعب‌َ يکي از نصرتهاي الهي و معجزات نبي صلّي اللّه عليه و آله و سلّم القاء رعب و ترس است در قلوب که از خود آن حضرت مرويست فرمود
(نصرت بالرعب)
چنان ترسي بر آنها وارد شد که فرار کردند هفتاد نفر کشته، هفتاد مجروح، هفتاد اسير بقيه فرار کردند فَاضرِبُوا فَوق‌َ الأَعناق‌ِ بالاي گردن که سرها مثل گوي در ميدان افتاده وَ اضرِبُوا مِنهُم کُل‌َّ بَنان‌ٍ ضارب را نميديدند ولي سرهاي جدا شده و دستهاي قطع شده در ميدان ريخته شده.