اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ذلِکُم فَذُوقُوه‌ُ وَ أَن‌َّ لِلکافِرِين‌َ عَذاب‌َ النّارِ «14»
خطاب باين کفار است که فرداي قيامت خطاب ميشود بآنها که بچشيد اينکه عذاب شديد را و محققا از براي جميع کفار عذاب آتش جهنم است ذلکم خطاب بکساني است که مشاقه کردند با خدا و رسول فَذُوقُوه‌ُ فاء تفريع است يعني اينکه عذاب شديد متفرع است بر آن مشاقه وَ أَن‌َّ لِلکافِرِين‌َ عَذاب‌َ النّارِ کانه دفع دخل است که کسي توهم نکند که اينکه عذاب شديد مخصوص بکسانيست که مشاقه کردند با خدا و رسول و ساير طبقات کفار از عذاب معاف باشند خداوند ميفرمايد تمام کفار جهنم ميروند و بعذاب آتش گرفتارند با تأکيد بان‌ّ و لام للکافرين و تقديم خبر بر مبتداء يعني بر اسم ان‌ّ ولي البته تفاوت دارد از جهت مراتب کفر از حيث شدت و ضعف.
خلاصه قصه- اول صبح بدر فرستاد پيغمبر صلّي اللّه عليه و آله و سلّم نزد قريش که من ابتداء بجنگ نميکنم بر گرديد مرا واگذاريد و عرب و عتبة اينکه کلام را پسنديد و بقريش گفت برگرديد ابو جهل حمل بر جبن کرد و مکالماتي بين او و عتبة واقع شد سپس عتبه با برادرش شيبه و فرزندش وليد آمدند مبارز طلبيدند حضرت سه نفر از انصار
جلد 8 - صفحه 88
را فرستاد مقابل آنها آنها گفتند هم شأن ما نيستند سه نفر از قريش که هم شأن ما باشند بياوريد حضرت عبيدة إبن حرث إبن عبد المطلب پسر عموي خود و او هفتاد ساله بود و حمزه عموي خود و علي عليه السّلام را روانه کرد بعبيده فرمود تو مقابل عتبه، حمزه مقابل شيبه، علي مقابل وليد. عبيده ضربتي بر فرق عتبه زد شکافت فرقش عتبه هم ضربتي بر ران عبيده زد هر دو افتادند که حضرت فرمود عبيده اول شهيد راه خدا است، حمزه با شيبه شمشير هر دو شکست دست و بغل شدند علي عليه السّلام ضربتي بر عاتق وليد زد از زير بغل او بيرون آمد با دست ديگر آن دست را بر فرق علي انداخت و بدرک واصل شد علي آمد بحمزه فرمود سر خود را تو ببر و با شمشير گردن شيبه را زد، قريش ديدند اينکه سه نفر شجاع کشته شدند يک مرتبه حمله کردند حضرت رسول صلّي اللّه عليه و آله و سلّم دعاء کرد عرض کرد پروردگارا اگر اينکه عصابه قليل هلاک شدند ديگر احدي نيست تو را عبادت کند حالت وحي باو دست داد و عرق بر جبهه مبارک ظاهر شد فرمود اينک جبرئيل با هزار ملک نازل شدند براي کمک بشما خداوند فتح و فيروزي را نصيب مسلمين فرمود تا آخر قصه